- احث ، فعل مضارع متكلم وحده است . در ص 564 س 14 همراه با ( ما ) ى نافيه است . و احثكم على جهاد اهل البغى . خ 96 ص 285 س 3 و اللّه ما احثكم على طاعة . خ 174 ص 564 س 14 احْجار : م‌حَجَر : سنگ . و الاجحار المرفوع . خ 234 ص 795 س 13 احْجَمَ : از بيم واپس كشيد مص . احْجام ر . ح ج م - احجم ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال به واسطهء تأثير ( اذا ) و كان معنى ماضى استمرارى يافته است . و نيز چون فاعل آن ( الناس ) اسم جمع است به ماضى استمرارى جمع ( از بيم واپس مىكشيدند ) مبدل شده است . و احجم الناس . ن 9 ص 845 س 11 احْجى : خردمندانه‌تر ر . ح ج و - احجى ، بر وزن افعل ، صفت تفضيلى است . ان الصبر على هاتا احجى . خ 3 ص 46 س 8 احجى من ان يقوموا . خ 214 ص 694 س 8 احْداث : م . حَدَث پيشامد ، بدعت ر . ح د ث و احداث تتابع عليهم . خ 1 ص 33 س 9 احدث احداثا . خ 43 ص 129 س 9 احْداق م . حَدَقَة : مردمك چشم و سياههء چشم و چشمان در فارسى به معنى حفره كه چشم در آن جا دارد مىگويند . خانهء چشم و چشمخانه . بالنهار على احداقها . خ 154 ص 484 س 2 و خفى طرف الاحداق . خ 177 ص 578 س 6 احْدَثَ : پديد آورد ، ايجاد كرد مص . احْداث ر . ح د ث - احدث ، فعل ماضى مفرد مذكر غائب از باب افعال است . در ص 573 س 2 جمع معنى مىشود . و لا حركة احدثها . خ 1 ص 25 س 2 احدث احداثا . ك 43 ص 129 س 9 فى البدائع التي احدثها . خ 90 ص 235 س 9